அசிசியின் சிறிய ஏழை மனிதர்

பிரான்சிஸ் பெர்னார்தோனே சுமார் 1181ஆம் ஆண்டு அசிசியில், செல்வச் செழிப்புள்ள துணி வணிகர் ஒருவரின் மகனாகப் பிறந்தார். இளமையில் அவர் வீரப் போர்வீரராகப் புகழ் பெறக் கனவு கண்டார். ஆனால் நோய், சிறைவாசம், நீண்ட தேடல் ஆகியவற்றுக்குப் பின், ஏழைகளிலும் தொழுநோயாளிகளிலும் கிறிஸ்துவைக் கண்டு, தம்மிடம் இருந்த அனைத்தையும் கொடுத்துவிட்டார்.

மீண்டும் கட்டப்பட்ட வாழ்வு

சான் தமியானோ என்ற சிறிய ஆலயத்தில் சிலுவையின் முன் செபித்தபோது, “போ, என் இல்லத்தைச் சீர்ப்படுத்து” என்ற குரலைப் பிரான்சிஸ் கேட்டார். முதலில் அதை நேரடியாகப் புரிந்துகொண்டு, இடிந்த சிற்றாலயங்களைத் தம் கைகளாலேயே கட்டினார். தாழ்ச்சியான பணி வாழ்வின் வழியாகத் திருச்சபை முழுவதையும் புதுப்பிக்கவே ஆண்டவர் அழைக்கிறார் என்பதை மெல்ல உணர்ந்தார்.

சகோதரச் சூரியன், சகோதரி நிலா

ஒவ்வொரு படைப்பையும் பிரான்சிஸ் சகோதரனாகவோ சகோதரியாகவோ கண்டார். தம் வாழ்வின் இறுதியில் எழுதிய “படைப்புகளின் பாடல்”, சூரியன், நிலா, காற்று, நீர், நெருப்பு, மண் வழியாகக் கடவுளைப் புகழ்கிறது.

அவர் 1226 அக்டோபர் 3 மாலை இறந்தார்; இரண்டு ஆண்டுகளில் புனிதர் பட்டம் பெற்றார். அவரது திருநாள் அக்டோபர் 4. இன்று பிரான்சிஸ்கன் குடும்பம் — துறவியர், ஏழைக் கன்னியர், கப்புச்சின்கள், பொதுநிலைப் பிரான்சிஸ்கன்கள் — அவரது வாழ்த்தை உலகிற்குக் கொண்டு செல்கிறது: அமைதியும் நலமும்.

சிந்தனைக்கு

• இன்று “அவரது இல்லத்தைச் சீர்ப்படுத்த” ஆண்டவர் என்னை எங்கே அழைக்கிறார்?
• என் கிராமத்தில் அல்லது நகரத்தில் மறக்கப்பட்ட மனிதர்கள் யார்?